Bekleyiş

Ayaklarım direnir durur

Yutkunurum geçmez boğazımdan

Bir dala tutunurum

Dalarım uzaklara

Senin bakışların düşer aklıma

Gülüşünde güller açar

Buğday başkalarını

Okşayıp geçer hafiften bir rüzgar

Sararır benizleri bir kez daha

Bir Haziran akşamında

Gün alır götürür beni

Sensizliğin yalnızlığına

Seslenirim

Çekingen

Ürkek

Susar çekirgeler

Kulak kesilir Mayıs'tan kalma 

Son kelebekler

Ne uzun bekleyiş derler

Ne büyük aşk

Bilmezler seni

Kaç mevsim beklediğimi

Kaç yıl geçtini

Gençliğimi senin sevdan ile eskittiğimi

Yağmurların ıslattığı saçlara

Artık beyazlar düştüğünü

Ömrümün

Ömrümün sensiz geçtiğini

Bilmezler

Seni nasıl bir aşkla sevdiğimi

Bilmezler 

Bütün bu bekleyişlerin

Ötelerde biteceğini

Hasan Karataş

28.06.2020

Bütün Şehirler

Islak kaldırımlarına aşina olduğum şehirler vardı

Pencereme vuran yağmurlar da yağdı

Rüzgarların oyuncağı olmuş tozlar da savrulurdu bir vakit

Soğuğu insanın içini dondururdu bazı şehirlerin

Sıcağı insanın beynini kaynatan şehirler gibi

Sonra yosun kokuları gelirdi

Tuzlu bir deniz üzerinden

Göğe yükselirdi bakışlarım

Yıldızları kovalardım peşi sıra

Sonra bütün yaşanmışlıkları üstüme sinerdi eskimiş şehirlerin

Yağmuru arardım geçip giden bulutlarda

Yıkasın isterdim bütün o eski hatıraları

Denizi severdim

Bir başka güzeldi denize komşu olan şehirler benim için

Bir göl kıyısı bir ırmak kenarı ile de yetinirdim

Bilmiyorum şimdi

Bu kadar gezmeseydim

Benim olanlar ile de yetinebilirdim

Doğduğum yeri yine de severdim

Bir insanın toprağına bu kadar vurgun olduğunu

Belki bilmezdim

Olsun varsın

Şimdi biliyorum

Bütün şehirleri bir kenara koyuyorum

Bütün yaşanmışlıklar ile ben ben oluyorum

Hasan Karataş 

22.06.2020