31 Temmuz 2020 Cuma

Bugün Bayram

Bir bayram yine tüm ezberlerin dışına taşmış. Eski bayramların hasretini taşır yüreğim. Hayıflanır ince ince. İzini sürer çocukluk hatıralarının. Tatlı bir telaş ve koşuşturmaca içinde geçip gider zaman ağır ağır hissettirmeden. Sevinçli günlerde hissedilmez pek kimsenin yokluğu yada eksikliği. Zaman geçtikçe hissedersin kaybolan şeylerin yokluğunu. Zamanla çoğalır çünkü yokluğu hissedilen şeyler. Vakit geç olur. Geri dönmek imkansız. Yok olup gitmiştir pek çok şey zamansız. 

Önce çocuk masumiyeti kalkar gider üzerimizden. Hoş görülen değil, hoş görmek zorunda kalan oluruz. Sonra katlanmak zorunda olduğumuz şeyler artar. Katlanılmaz olur. Bütün bunlar olurken yine bir çok güzel şey de yok olur. Dağılırız dört bir yana. Toparlanmak zor olur. 

Rüzgarlar katar önüne savurur bizi bilinmez şehirlere. Sonra ansızın Bayram gelir. Dönsekte geriye. Eski bayramlar gibi olmaz bilirsin. Bir şeyler eksik, bir şeyler yarımdır şimdi. Bir şeyler anımsarız eskilerden. Hatırlaması hoş gelen.  

Oysaki bugündür sadece elimizde kalan. Geride  hüzünlü bir hatırada kalmıştır. Geri dönmek, yeniden yaşamak ne mümkün. 

Oysaki bugün. Geçmemiştir henüz. Yapılacak bir şeyler olmalı. Aslında eski hatıralara takılıp kalmaktansa bugün yapılabileceklere kafa yormalı. Gün geçmedi henüz. Bu gün bayram. Yeni bir bayram. Yeni bir şeyler yapmak için henüz vakit var. Yarın ise bugün olmayacak. Geri gelmeyecek bugün bir daha. Ne yapılması gerekiyorsa bugün yapmalı. Yarın yeni bir gün. Yarını yarına bırakmalı. Dünü dünde bıraktığımız gibi. Bugün bayram işte. Bayram gibi yaşamalı. Eski bayramları aramaktansa bu günü bayram gibi yaşamalı.

29 Temmuz 2020 Çarşamba

Papatyaya

Papatyaları severdi kadın
Papatyalı şiirler yazardı şair
Unuttu tüm çiçekleri
Çiçek deyince hep
Papatya anladı şair
Kadın hiç bilmedi
Şiirler hiç bitmedi
Unuttu kadın
Unutmadı şair
Son şiiri bıraktı masaya
Son kez seslendi kadına
Son kez şiir yazdı papatyaya
"Nasibim olsan duyardın" dedi
"Nasip değilsen susarım" dedi
Sustu şair
Bir daha eli varmadı
Şiirler yazmaya

28.07.2020
Hasan Karataş

18 Temmuz 2020 Cumartesi

Sen Seni Bilmezsin

Nasıl sevdim bilemezsin
Nasıl aktı gönlüm
Bakışlarım tutsak iken sana
Bir gülüşünle
Gönlümü yaktın
Bir gülüşüne ben
Bir ömür bıraktım
Gelip geçen mevsimlerce
Ben sana hep uzaklardan baktım
Bir gülüşün için
Dakikaları saydım
Bazen eğip geçtin başını
Bazen güneş açtı
Benim olduğum yere gülerek baktın
Biliyorum bana değildi bakışların
Biliyorum ben değildim
O güzel gülüşlerde muhatabın
Olsun varsın
Ben seni gördükçe
Eşsiz bir manzaraya baktım
Biliyorum çok geç
Ve sen hala çok güzelsin
Biliyorum bütün bekleyişlerim sana değil
Senin yolunun kenarında
Bütün çabam bir iz bile değil

Bu Blogda Ara