Ne Acı

Bu şehir boğuyor beni

Nefessiz kalıyorum

Sesim çıkmıyor

Haykırıyorum sessizce

Çıkıp gitmek istiyor yüreğim

Uzak illere

Gökyüzüne bakıyorum

Soğuk bir rüzgar yakıyor içimi

Bulutlar üşüşüyor üstüme

Soğuk bir nefes doluyor içime

Bitmiyor işte

Bu sürgün 

Bu umutsuz bekleyiş

Üşüyorum

Susuyorum

Dinmiyor içimdeki hasret

Özlüyorum

Özgürlüğü

Alabildiğince

Yaşama bir tutsak gibi

Mevsimlerce uzaktan bakmak ne acı

Bitmeyecek mi hiç yoksa

Yüreğimde ki bu sancı

Kederle örülmüş bir ağın içinde

Yaşamak ne acı

Bin ah etsen de duyulmaz

Duyulmamak ne acı

Hasan Karataş  10.01.2021

Şair Söz İle Vurulur

Şimdi ıstıraplı bir cümlede

Can çekişirken düşünceler

Biri kapanmadan biri açılır yaraların

Sorma bana hiçbir şey

Anlatamam yokluğunu

Anlatamam bir sevdanın sarhoşluğunu

Yarım kalmış aşklardan söz et bana

Bir acı dindirir yüreğimdeki sızıyı

Bir acı söndürür içimdeki acıyı

Bir kartal vurulur düşer şuursuzca 

Ölümün kucağına

Bir yaylım ateşinde

Kör kurşun seker

Bir sevenin yüreğine isabet eder

Yiter gider sevdalar

Söylenmez şarkılarda

Kimseler bilmez

Haykırsam da yazılmamış mısralarda

Oysaki bir gülüşün yeter

Kaparken gözlerimi

Bırak acıma bana

Bir şair söz ile vurulur

Vuruldukça acısı düşer

Yankılanır hecelerde

Bir zindan olur dökülür

Dört duvar sarar seni

Bir gece karanlığında

Bir türkü duyulur

Taze acılar üstüne

Gün şafağa vurulur

Kalkar gider gölgeler

Taze yaraları toplayıp

Sonra bir güneş doğar

Gözleri kamaştıran

Bir sessizlik çöker önünden

Sonra başlar koşuşturmalar

Unutulur işte

En karanlık geceler

En derin yaralar

Sadece izlerinde yaşarlar

Hasan Karataş 01.01.2021