Bizim İnsanımız

Bizim İnsanımız

Herkesin malumu biz çok okuyan bir toplum değiliz. Yüzeysel yaşarız. Derinlikler bizlik değildir. Gördüğümüz şeyi beğenip beğenmediğimizi hemen belli ederiz. Hakkında malumatımız varmış gibi uzunca konuşabiliriz. Sosyal bir toplumuz aslında konuşmayı çok severiz. Her konuda bir fikrimiz vardır. En çokta spor ve siyaseti severiz. Öyle tutkunuzdur ki bazen eşi, dostu kırarız bu uğurda. Takım tutmak, bir siyasi parti tutmak benzer şeylerdir bizde. Apayrı anlamlar yükleriz. Kendimiz ile özdeşleştiririz. Konumuz siyaset veya spor değil elbette. Parti'ye değil kişilere bakmadığımız sürece bir şeyler değişmeyecekte.  Demiştim ya biz yüzeysel bakan bir toplumuz. Bu da onun bir sonucu işte. 

Biz sosyal bir toplumuz. Yolculuklarda yanımızdaki yada sağımız, solumuzdakiler ile hemen iletişime geçeriz. Sahiplenme hissimiz kuvvetlidir bizim. Mahalle, şehir, takım vs. ne varsa sahipleniriz. Benimseriz. 

Konuyu getirmek istediğim yer aslında sosyal medya. Bu geniş konuda, bizim insanlarımızın sosyal medya ya olan ilgisinin fazla olması idi aslında benim zihnimi meşgul eden. Buraya nereden geldiğimi sanırım tahmin etmek zor olmasa gerek. Okumak ve beğenmek konusundan buraya geldim. Bizim insanımız okumayı pek sevmez. Beğenmek, beğenip geçmek daha çok bize göre sanırım. Merak ettiğim bir şey de var aslında. Uzun yazıları okumayı sevmeyiz. Sıkılır içimiz, hele ki bir de bizi açmadıysa hemen uzaklaşırız. Bir daha da o muhitin yakınına bile varmayız. Eğlenceli şeyleri severiz. Güldüren şeyler hoşumuza gider. Ondandır Kemal Sunal filmlerini defalarca izlemişliğimiz. Şiire aşinayızdır. Arada bir okuyup dertleniriz. Derin derin anlamlar yükleriz mısralara. Dalarız uzaklara. Şiirinde kısası makbuldür elbette bizde. Uzun uzadıya şiir mi olur düşüncesi baskındır. Konuyu uzatarak okunma oranını iyice dibe çekmeyelim. Bizim insanımız böyledir işte.