Haziran'da Beklerim Seni

Haziran’da Beklerim Seni

Bir göç başlar ağır ağır yüksek yamaçlara doğru. Bir telaş olur koşuşturmacalar. Geceye taşar hazırlıklar. Bir uğultu çöker akşamlara. Bitmeyen sohbetlerin ortasında. Çekilir etrafımızdan ağır ağır yeşeren otlar. Meyvelere bırakır yerini bütün çiçekler. Ekinler sararır, eğilir başaklar.   Bütün koşuşturmacalar, telaşlar bundandır işte. En taze meyveyi, en iyi hasadı yapma zamanıdır Haziran. 

Akşamlar ılık bir esintiyle baslar, insanlar dışarı çıkar. Girmek istemezler evlerine. Daha bir güzeldir ya işte bu yüzden Haziran'lar.

Bütün güzelliklerin içinde hüznü de başkadır işte. Bunca telaşın içinde akşam çöker üzerine, bir yorgunluk düşer sarar seni. Bütün seslerin içinde senin sesini duymak isterim. Bir ses duyunca senin sesin mi diye kulak kesilirim. Umudun yanında bir bekleyişe döner hayallerim. Ben seni hala Haziran'da beklerim. Ağaçların arasından, başak sarısı buğday tarlalarından çık gel diye hep yolunu gözlerim. Bütün telaşı, işi, gücü her şeyi bir kenara koyup hatırla beni ve bekletme artık bu kadar derim. En zor gelmenin mevsimi biliyorum Haziran'lar. Umutlar, koşuşturmacalar, yaz heyecanı var. Olsun ben yine de beklerim seni. Kim bilir, gelirsin akşam serinliğinde, ben yorgun düşerim uykunun kucağında. Sen beni görsen bile ben seni göremezsem gelmiş sayman. İçimdeki hasreti avutamam. Kolaydır sonbaharda yuvaya dönmek. Önemli olan bütün kuşlar yuvasını terk ederken dönebilmek. İşte diyorum ya sana. O yüzden Haziran'da gel bana.

Diyordun ya, bekle beni. İşte bunca yıldır bekledim. İçimde derin hasretler biriktirdim. Yüreğim yorgun şimdi. Düşlerimde hala sen. Sensiz kaçıncı sabaha uyandım bilmem. Yalnızca çıkar gelirsin diye beklerim. 

Kaç gonca gül açıp da soldu. Kaç mevsim geçti üzerinden. Yıllar tükenip gitti. Bak sensiz Haziran’da bitti. Olsun varsın. Ben yine de bekledim seni.

Hasan Karataş

26.05.2019